فرمان کوانتومی آمریکا به تهدیدات سایبری چین

ایالات متحده گام‌های عملی و استراتژیک خود را برای پیشتازی در عرصه محاسبات کوانتومی و تقابل با جهش‌های فناورانه چین به شکل چشمگیری افزایش داده است. در همین راستا، دستور جدیدی صادر شده است که بر اساس آن، توسعه و ساخت یک رایانه کوانتومی فوق‌پیشرفته با اهداف دوگانه «پیشبرد تحقیقات علمی» و «ایمن‌سازی زیرساخت‌های حیاتی دولتی در برابر حملات سایبری نسل جدید» در اولویت ملی قرار می‌گیرد. مقامات واشنگتن بر این باورند که این ضرب‌الاجلِ فناورانه تا سال ۲۰۲۸ میلادی محقق خواهد شد؛ تارگتی که مایکل کراتسیوس، رئیس دفتر سیاست علم و فناوری کاخ سفید، نیز در جریان یک کنفرانس تلفنی بر واقع‌بینانه بودن آن تأکید کرده است.

 

این استراتژی کلان در قالب دو فرمان اجرایی جدید وارد فاز عملیاتی شده است. هدف اصلی این احکام، مصون‌سازی شبکه ارتباطی و اطلاعاتی دولت آمریکا در برابر پتانسیل تخریبی رایانه‌های کوانتومی است. بر اساس این اسناد، تمام بخش‌های کلیدی و حساس سیستم‌های رایانشی دولتی موظف شده‌اند فرآیند مهاجرت به رمزنگاری پساکوانتومی (Post-Quantum Cryptography) را آغاز کرده و این تحول ساختاری را تا سال‌های ۲۰۳۰ یا ۲۰۳۱ میلادی به سرانجام برسانند.

 

رمزنگاری پساکوانتومی شامل طراحی الگوریتم‌های ریاضیاتی جدیدی است که حتی قدرتمندترین رایانه‌های کوانتومی آینده نیز نتوانند آن‌ها را رمزگشایی کنند. دلیل این فوریت، رویکرد برخی هکرها و دولت‌های متخاصم موسوم به «اکنون سرقت کن، بعداً رمزگشایی کن» (Store Now, Decrypt Later) است؛ آن‌ها داده‌های رمزگذاری‌شده فعلی را ذخیره می‌کنند تا در آینده به محض دسترسی به رایانه کوانتومی، آن‌ها را لو بدهند.

 

رایانه‌های کوانتومی برخلاف کامپیوترهای کلاسیک که از بیت‌های صفر و یک استفاده می‌کنند، بر پایه قوانین مکانیک کوانتوم و مفاهیمی مانند «انتقال ناهمزمان» و «درهم‌تنیدگی» کار می‌کنند و از کیوبیت (Qubit) بهره می‌برند. این ویژگی به آن‌ها اجازه می‌دهد محاسبات فوق‌پیچیده‌ای که ابررایانه‌های فعلی برای حل‌شان به هزاران سال زمان نیاز دارند را در عرض چند دقیقه انجام دهند.

 

دقیقاً همین قدرت پردازش خارق‌العاده است که مایه نگرانی کارشناسان امنیتی شده؛ چرا که این ماشین‌ها می‌توانند پروتکل‌های رمزنگاری پیشرفته فعلی (مانند RSA) را که وظیفه حفاظت از تراکنش‌های مالی، داده‌های نظامی و حریم خصوصی کاربران را بر عهده دارند، به راحتی بشکنند و پتانسیل یک آشوب سایبری تمام‌عیار را ایجاد کنند.

 

رقابت سایبری و کوانتومی میان واشنگتن و پکن، تنها به حوزه هک و امنیت محدود نمی‌شود. این مسابقه تسلیحاتیِ مدرن، تعیین‌کننده رهبری اقتصادی و علمی جهان در دهه‌های آینده است. پیروز این میدان نه تنها در امنیت سایبری دست بالا را خواهد داشت، بلکه در حوزه‌های حساسی چون:

به پیشرفت‌های انقلابی دست خواهد یافت. چین در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری‌های میلیاردی سنگینی روی آزمایشگاه‌های کوانتومی خود انجام داده و همین امر، آمریکا را به واکنشی تهاجمی‌تر وادار کرده است.

 

بخش دیگری از این دستورالعمل ملی، مستقیماً وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) را مکلف می‌سازد تا سال ۲۰۲۸ میلادی، بکارگیری حسگرهای کوانتومی (Quantum Sensors) را در صنایع نظامی عملیاتی کند. این حسگرها نقشی حیاتی در جنگ‌های مدرن ایفا خواهند کرد.

 

در مناطقی که دشمن با ایجاد اختلال و نویز (Jamming)، سیستم‌های موقعیت‌یابی جهانی مانند GPS را از کار می‌اندازد، این سنسورها می‌توانند ناوبری دقیق هواپیماها و موشک‌ها را بدون نیاز به سیگنال‌های ماهواره‌ای تضمین کنند. علاوه بر این، حسگرهای کوانتومی نصب‌شده روی ماهواره‌ها به دلیل حساسیت بالا به تغییرات گرانشی، قادرند ساخت‌وسازهای مخفیانه زیرزمینی از جمله تونل‌های استراتژیک یا انبارهای موشکی پنهان‌شده در اعماق زمین را ردیابی و شناسایی کنند.

 

هوش مصنوعی کوانتومی

سرعت سرسام‌آور در آموزش مدل‌ها (Training)

حل مسئله ابربهینه‌سازی (Optimization)

تشخیص الگوهای پنهان در پدافند سایبری